Afronden eerste periode

De ontknoping van de eerste lesperiode nadert: volgende week terugblik op de lessen uit de eerste periode en vooruitblik toets cq examen. Het wordt tijd dat ik een examen en een toets in elkaar ga steken. Wel wat lastig om te bepalen hoe lang ze ermee bezig gaan zijn. Ik begin al wel een idee te krijgen wat voor vragen ik erin ga zetten… Verder zo stilaan Sinterklaas gaan voorbereiden en het adventsproject voor de kindernevendienst en mijn BUSO klasje. 

Zondag 20 november

Bijtijds naar de kerk, want ik heb dienst vandaag. Het is de laatste zondag van het kerkelijk jaar, dus zij die het afgelopen jaar zijn overleden, worden herdacht in de dienst. Alles verloopt goed, alleen zijn er wat problemen met het geluid: de hoofdmicrofoon werkt niet goed en de handmicrofoon is te luid voor de meeste mensen in de kerk. Ook het orgel klinkt erg luid. Daar moet nog wel een oplossing voor gevonden worden. Na de dienst babbel ik met verschillende mensen. Ik spreek met een collega af om vrijdag het adventsproject verder af te werken, zodat we er zondag aan kunnen beginnen. Dan rijden we door naar Rotterdam. We nemen m’n schoonmoeder mee naar het cafetaria om thee te drinken. We praten wat en laten een fotoalbum van 6 jaar geleden zien. Het wordt lastig om de namen bij de gezichten op de foto’s te vinden. Om 3 uur gaan we weer naar boven. We trekken onze jassen aan en rijden nog even langs de Rotte, maar daar is niemand thuis. Dan maar terug naar huis. Dochterlief wil graag frietjes halen, dus dat doen we dan maar. Ik eet een grote kop soep met een stokbroodje. ’s Avonds wandel ik met zoonlief naar de voorzitter van de turnkring om geld en briefjes van de lekkernijslag af te geven. Via een omweg weer naar huis. Daarna in de keuken staan strijken en lekker opgeschoten.

Maandag 21 november

Vandaag naar Stabroek om les te geven. Het gaat deze week over het Onze Vader en hoe we kunnen bidden. Er komt naast het Onze Vader heel veel ter sprake: het avondmaal, verschillende manieren en momenten om te bidden… Na de les fiets ik weer naar huis. Daar help ik zoonlief met het afwerken van de taart. Dan naar het clubhuis om kleurplaten te kopiëren voor het Sinterklaasfeest en naar de zaal om die uit te delen. Ook de boekjes moeten worden uitgedeeld en ik heb nog een aantal T-shirts om te verdelen. Verder krijg ik nog wat briefjes van de lekkernijslag.  We eten gehaktschotel met groentjes en couscous. ’s Avonds bak ik samen met dochterlief cakejes in mijn nieuwe cakevormen. Als ze staan af te koelen, maak ik de strijk af. Daarna versieren we de cakejes. Ze zien er schattig uit.  Nog even voor de tv en dan naar bed.

Dinsdag 22 november

Voor de afwisseling weer eens wakker geworden met het gevoel dat mijn hoofd van hout is. De hele ochtend geprobeerd het onder controle te krijgen, maar na de middag toch maar mijn school afgebeld. Het gaat echt niet lukken vandaag. Volgende week beter. Ik doe dan maar rustig aan: een beetje administratie, de kaftjes van mijn leerlingen van gisteren volledig maken, zodat ze die volgende week kunnen meenemen. Aan het begin van de avond even naar de zaal om tekeningen op te halen en naar de andere zaal te brengen. Later nog even naar een van de lesgeefsters om geld van de lekkernijslag op te halen. Op tijd naar bed.

Woensdag 23 november

Gelukkig, de hoofdpijn is over. Op tijd vertrokken naar Burcht om les te gaan geven. Als ik daar aankom, tref ik mijn collega’s van katholieke godsdienst en zedenleer. De leerkracht islam is ziek. We besluiten vandaag met alle leerlingen van onze klas naar het kerkhof te gaan. We leggen ze de verschillen in begrafenisrituelen uit en lopen het kerkhof op. Als we bij het oorlogsmonument staan, komt er net een begrafenisstoet het kerkhof oprijden. We besluiten door te lopen naar achteren. We staan stil bij verschillende grafstenen en leggen het een en ander uit. We laten ook zien dat er ook kleine kinderen en zelfs baby’s liggen. Ze zijn allemaal erg onder de indruk. Zelfs de grootste rustverstoorder is super braaf. We bekijken ook de strooiweide en het columbarium. Daarna wandelen we terug naar school. Als we daar aankomen, is het tijd voor de bus. Iedereen haalt zijn boekentas op en gaat naar de bus. We praten nog even na en dan ga ik met mijn collega naar zijn auto. Vandaag neemt hij ook iemand van het lager mee naar de tramhalte. Ik babbel met haar tijdens de tramrit naar het station. Als ik thuis ben, ga ik eerst eten. Daarna naar het clubhuis om nog wat kleurplaten te kopiëren, die ik ook meteen naar de zaal breng. De zaalwacht van dienst was al op zoek geweest in de kast. Ik blijf nog even babbelen en ga dan weer naar huis. Ik check of mijn papieren voor morgen in orde zijn en activeer ook mijn derde smartschool account. Nu alleen mijn account van het SO nog. Ik begin aan het eten: lasagne. Het wordt een beetje een rare lasagne, want ik heb niet genoeg tomatensaus gemaakt. Het is wel lekker geworden, maar voor mij zit er een beetje te veel vlees in. ’s Avonds kijk ik tv en ga op tijd naar bed.

Donderdag 24 november

Ook vandaag een beetje hoofdpijn, maar ik vertrek toch naar Boom; het zal wel gaan. En het lukt inderdaad prima. Het eerste uur gaat de les over het Onze Vader. Tijdens de lunchpauze lees ik wat en check mijn smartschool nog eens. Daarna gaan we verder over het Onze Vader. Als we dat afgerond hebben, beginnen we aan de les over geld en hoe je daarmee omgaat. Die les stond er nog, omdat ik een keer ziek geweest ben. We komen tot over de helft van deze les en spreken af dat we het volgende week afmaken. Ik leg verder uit dat over twee weken een toets volgt, en dat we dan afsluiten met een klein feestje. Dan is het tijd om naar huis te gaan. Ik passeer nog even langs de personeelsadministratie om nog iets te tekenen. Ik krijg daar ook te horen dat ze mij in de examenperiode ingeroosterd hebben tijdens de studie op donderdag. Dat is prima, want dat valt in mijn normale uren. Daarna naar de bus. Om half 5 ben ik thuis. Ik heb nog even een brood gehaald, want ik denk niet dat we morgen toekomen. We eten burgers: de mannen een uienburger en wij een vegetarische burger. ’s Avonds doe ik niet veel meer en ga op tijd naar bed.

Vrijdag 25 november

Op tijd opgestaan om boodschappen te doen. Daarna alvast het geld van de turnkring geteld. Er zitten hier en daar wat verschillen in, maar de meesten hebben teveel gegeven. Ik maak het eerste deel van de afrekening klaar en spreek met de voorzitter af dat ik het geld vanavond in de turnzaal ga afgeven. Als manlief naar de begrafenis van zijn tante vertrokken is, begin ik met het voorbereiden van mijn lessen en check ik mijn mail. Na de middag krijg ik een telefoontje: ik zou toch na de middag nog naar de kapel voor het adventsproject? Oh ja, bijna vergeten! Mijn collega zal mij bellen als zij vertrekt, dan kan ik ook van huis gaan. Ik ga op het vouwfietsje, dan kan zij mij thuisbrengen. Na haar telefoontje vertrek ik, maar bij het atheneum van Ekeren gaat het even mis: mijn stuur zit niet goed vast en klapt opzij. De fiets is onbestuurbaar en ik val. Het stuur prikt in mijn oksel en dat voelt behoorlijk pijnlijk. Een stel geschrokken scholieren snelt te hulp: ‘Gaat het, mevrouw?’ Als ik zeg dat ik wel pijn heb, willen ze al een ambulance bellen. Ik verzeker hen ervan dat dát niet nodig is en ze helpen mij de fiets weer goed in elkaar te zetten. Ook mijn bril krijg ik aangereikt. Een mevrouw die het zag gebeuren, heeft haar auto even aan de kant gezet om te zien of alles in orde is. Ik verzeker nog een keer dat ik echt nog wel fietsen kan en dan stap ik weer op. Ik ben wel voorzichtig. Als ik de brug opwandel, controleer ik nog een keer of het stuur echt goed vast zit en ik rijd rustig naar beneden. Als ik bij de kapel aankom, is de deur open. Een andere collega is bezig het archief te controleren en te reorganiseren. Ik vertel dat ik een afspraak heb om het adventsproject in orde te brengen en zeg ook dat ik met mijn fiets gevallen ben. Ze is bezorgd, maar ook opgelucht als ik zeg dat ik alleen wat last heb van mijn oksel. Als ik in de spiegel kijk, zie ik een hele licht rode plek. Als we bezig zijn, gaat het wel meer pijn doen, maar dat zal er wel bij horen. Na afloop laden we mijn fietsje in de koffer van haar oude Mercedes en ze brengt mij thuis. Zij draagt mijn fietsje naar binnen en drukt me op het hart mezelf goed te verzorgen. Als ik lees en hoor dat manlief niet thuis komt eten, besluit ik even iets te gaan halen. Na het eten ga ik naar de zaal om het geld weg te brengen. Als ik terug thuis ben, kruip ik nog een poosje achter de computer.

Zaterdag 26 november

Wakker geworden met een pijnlijke oksel en schouder, en ook wel wat slaaptekort. Ik spreek met mezelf en manlief af dat ik vandaag zal doen wat ik kan, maar dat ik niet alles kan doen wat ik wil, omdat bewegen heel bedachtzaam moet gebeuren. Er zijn veel dingen die vandaag niet zo vanzelfsprekend zijn als ze normaal gezien zijn: hoesten, niezen, even iets verder reiken om wat te kunnen pakken…. Ik zeem wel de ramen en maak de was zover mogelijk af, maar die ramen is misschien niet zo’n goed plan geweest, want dat voel ik achteraf wel. Om 5 uur richting parochiecentrum voor de winterbarbecue. Het is erg gezellig en het eten is lekker. Om 10 uur gaan we richting huis; ik ben moe en leef de hele dag al van pijnstiller naar pijnstiller. Vroeg naar bed, na nog een warme douche.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s